28 juli 2011

De Nederlandse beleggingsindustrie is in rep en roer. Binnenkort mag er niet meer achter de rug van de cliënt om provisies mogen ontvangen, althans wat ontvangen wordt van de geadviseerde beleggingsfondsen. Voor banken en vermogensbeheerder betekent dit dat de kip met de gouden eieren geslacht gaat worden. De enige manier om dit op te vangen is om de cliënt een vergelijkbaar tarief te laten betalen als voorheen aan de achterkant werd ontvangen. Recentelijk is onderzocht of cliënten bereid zijn te betalen wat financiële instellingen hopen in rekening te kunnen gaan brengen.

VODW legde banken en hun cliënten voor wat een bepaald advies zou mogen kosten. Het resultaat is kenmerkend voor de huidige situatie binnen de Nederlandse beleggersindustrie. Banken vinden namelijk hun advies aanzienlijk meer waarde dan wat de cliënt ervoor wenst te betalen. Waar de bank vindt dat een bepaald advies zeker € 6.200,- per jaar mag kosten, vind de cliënt dat dit advies maximaal € 3.800,- mag kosten. Daar zit dus een behoorlijk groot verschil tussen.

Omdat ik ervan overtuigd ben dat veel beleggers al die jaren veel te veel hebben betaald voor hun beleggingsdienst en nu duidelijk wordt over welke bedragen we het nu eigenlijk hebben, zal dit resulteren in een grote schrikreactie onder beleggers. ”Het kan toch niet waar zijn dat ik al die jaren zoveel heb betaald”, zo zal de reactie onder beleggers ongeveer luiden. Wat er in ieder geval zal gebeuren is dat beleggers in de toekomst zeker niet meer dergelijke bedragen voor het advies zullen gaan betalen met als gevolg dat de bekende kip uiteindelijk het loodje legt.